O książce

Recenzje są tam

A niżej tekst, który posyłaliśmy do mediów, przed wydaniem.
mr m.

Aby napisać historię swego życia, trzeba przede wszystkim żyć; 
nie moją własną też historię piszę…
 
Alfred Louis Charles de Musset

„Spowiedź dziecięcia wieku” (1836) 

Opowieść? Raczej mozaika, zbudowana z cytatów. O Peerelu, o III RP. O Deadlocku, Walku Dzedzeju, Brygadzie Kryzys, warszawskim reggae. Tilcie, Jarocinie, ulicy Siennej, Pańskiej i Grzybowskiej… O klubie „Riviera-Remont” i innych miejscach. O mitologiach i faktach: czy to prawda, że „Solidarność” ocenzurowała „Brygadę…” na I Festiwalu Piosenki Prawdziwej (1981)? Czy „czarny” LP poszedł na przemiał? Kto komu pozwolił nagrać materiał z konsolety – i wydać go poza Peerelem… O różnicach między Stolicą – a np. Śląskiem. O dzieciach z dobrych domów – i z małych miasteczek. O malarstwie, salonach i off-salonach. A przede wszystkim o dzisiejszych czasach. Pytająca: co znaczy „wolność”, „konformizm” – czy „wentyl”? 

To biografia roczników 1950. 60. Pokolenia „jarocinów” i skasowanego Teleranka, ludzi boomu III RP – i lat 60. Chropawe rozmowy ze Sławkiem Gołaszewskim, Tomkiem „Menem” Świtalskim, Jackiem „Dżeksongiem” Onaszkiewiczem. Historia mówiona. Monologi Piotra Bratkowskiego i maile od Darka Duszy. Autoryzowane wypowiedzi Idy Zwierzchowskiej, Jacka Olechowskiego, Marcina Jacobsona, Marka Proniewicza, Waldka Rudzieckiego, Kamila Sipowicza, Tomka „Rastka” Szczecińskiego, Piotra Rypsona, Maćka Zembatego… Rozmowy ze spotkań: z Milo Kurtisem choćby – czy Roberta Jarosza z Witoldem Popielem. Strzępy emocji, faktów i klimatów, koncerty… 

W dzisiejszych czasach, kiedy cała kultura jest kulturą recyklingu, 
kiedy większość nowych zjawisk w kulturze i muzyce to kolaże czegoś, 
co już było w przeszłości, wszystko wydaje się wtórne… 

Tomek Lipiński, rozm. o Jarocinie dla „Głosu Wielkopolski” 2008 r. 

To książka, cofająca nas głęboko w przeszłość; aż do pokolenia dziadków. Do rewolucji 1917, do II wojny światowej i traumy, jaką wywołała. Do Leopolda Tyrmanda, początków jazzu, klubów studenckich. Do Eryka Lipińskiego i „polskiej szkoły plakatu” – z zamówień od „Trybuny Ludu” też budowanej… Do czasu, gdy młodzież MUSIAŁA śpiewać „tylko polskie piosenki”. Do roku 1968 i kolejnych przełomów. Opisująca pracę znanych krajowych twórców – w latach 90. – w pubie „Heineken”. Dla chleba i emocji. Wkraczanie tzw. Majorsów na rynek, losy artystów, kariery i upadki. Daleka od martyrologii – że ponoć „kiedyś było pięknie…” Nie było. Ale bywało wspaniale: gdy szaleliśmy. (Tak: nieuchronnie pojawia się temat – używki.) Nietypowa książka, w której wypowiedzi bohaterów, cytaty… mówią same. 

Choć nie jest to książka „bez tezy”, bez własnego zdania. Wybór cytatów jest stronniczy, zwykle niepełny. To książka nie dla każdego; na pewno nie prezent „pod choinkę”. Nie jest niegrzeczna; jak ostatnio modne – ale nie pozostawia złudzeń. Że rock obalił komunę? Żart… 

Nietypowa typografia, zdjęcia, struktura bliższa tekstom z Sieci, blogom; niż literaturze – i ludzie, którzy od lat pozostają – jakież banalne, a jakie trudne – SOBĄ; w całym szaleństwie zmieniających się ustrojów, mód, warunków. Za cenę tkwienia w niebycie; też niekiedy… Świat oszalał? Nie wiadomo jak żyć… Z tą książką – więcej zobaczysz, niestety. 

mr makowski 
Michał Szymański 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *